Senin Hikâyen / #seninhikâyen

Senin Hikâyen / #seninhikâyen

Herkese merhaba! İlginizi çekeceğini düşündüğümüz bir haberimiz var.
Birlikte 15 gün sürecek keyifli bir hikâye yolculuğuna çıkacağız. Aslında bu hikâye senin, biz sadece sana eşlik edeceğiz. Başlangıç için herkesin devamını getirebileceği bir paragraf hazırladık. Devam ederek hikâyeyinin gidişatını dilediğin şekle sokmakta özgürsün. Her gün gelen mesajlar içinden seçilecek bir paragraf hikâyeye eklenecek.
Biz okumak için sabırsızlanıyoruz…
Adım adım büyüteceğimiz hikâyede senin de imzan olsun!

💫 Bizim verdiğimiz ilk paragrafı kendi hayal gücüne ve deneyimlerine göre devam ettir.
💫 Bir paragraflık devam metnini kendi hesabında, bizi etiketleyerek ve #seninhikayen hashtagini kullanarak paylaş.
💫 Her gün gelen hikayeler arasından editörlerimiz tarafından seçilen bir paragrafla genişlemiş hikâyenin akışını storyden takip et.

📌 Not: Hikâyemizin güncel hali, her gün web sitemizde de güncellenecek ve hem oradan hem de sosyal medya hesaplarımızdan takip edilebilecek. Sonrasında ise herkesin ulaşıp indirebileceği bir kitap olarak web sitemize yükleyeceğiz. Hepimiz için bu olağanüstü günlerden geriye bir hatıra kalsın istiyoruz.

 

Bir bahçem olsaydı diyorum bazen. Bir salıncağın bir de sabahları kahvaltı edebileceğim bir masanın sığabilecağı kadar büyük olsa yeterdi diyorum. Duvarlarını sarmaşıkların sardığı, toprak kokan bir bahçe… Halbuki neredeyse tüm çocukluğum doğduğum evin bahçesinde oynayarak geçti. Büyüyüp de ailemden ayrılınca hep hayalini kurduğum gibi, bir apartman dairesine taşındım. Şimdi aynı apartmanın, aynı dairesinde, iki odasının içerisinde hapis gibiyim. İnsan neye sahip değilse onu istiyor.
Halbuki bir hafta öncesine kadar her şey çok farklıydı…

Instagram: @okuryazaradam26 ↓ – 2

Geriye dönüp şöyle bir bakınca hayal ettiklerim ve şu an içinde olduğum durumun ne kadar farklı olduğunu düşünmeye başlamıştım. Artık daha çok idrak etmeye başlamıştım; büyük büyük binaların içinde solunan havanın insanı ne kadar çok zehirleyip belirli bir alana hapsettiğini ve ne kadar çok hayal kırıklığına uğradığımı.

Instagram: @zsycey ↓ – 3

İnişli çıkışlı yollar görüyorum; kocaman sevinçler, kocaman üzüntüler, bırakıp gitmeler ve bazen de geri dönmeler… Birdenbire elmamı, bi’ çocukla paylaştığım bir anı hatırlıyorum. Gülümsüyoruz bu kız çocuğuyla birbirimize ve hiçbir şey söylemeden ayrılıyoruz. O oyununa dönüyor, bense yaşadığım ‘rezidans’ın ‘fransız balkonu’na. Hafif bi rüzgar okşuyor yanağımı, az önceki kız çocuğunun kokusunu getiriyor burnuma, sokakta özgürce kovalamaç oynayan çocukluğumun kokusu bu, tanıyorum.

Instagram: @dilanuus ↓ – 4

Hatırlamak büyük bir lütuf insanoğluna için, çünkü hatırladıklarıyla var oluyor insan. Sahi ben en son ne zaman oyunlar oynamıştım, sokakta şuursuzca koşmuştum? İşte bunu hatırlayamıyorum. Hatırlayamadıklarım artık benim bir parçam olmuyor belki de. Beni ben yapan her anımı hatırlayabilseydim daha güçlü olurdum diyorum sessizce.

Instagram: @pelinatabeypelin ↓ – 5

Güç demişken, sahi güç neydi? Güç yanında senin her anını paylaşan, seninle bir olmayı hayal eden biri mi, içimizdeki her şeye karşı duyduğumuz inanç mı, yoksa tanımlanamaz büyüklükte  bir şey mi? Belki de sadece bir kelime. Gücün ne olduğunu anladığım günleri yaşıyordum. Yalnızdım ve bana güç verecek tek şey tutku ve aşktı. Kurduğum hayalleri bir kenara bırakıp ufak bir uyanış yaşadım. Gerçek bir aşk yaşayabilecek miydim gerçekten? Sadakatin, değerin, tebessümün ve şefkatin içinde olduğu. Bu bir hayal miydi sahi? Artık aramaktan ve beklemekten vazgeçmiştim. Ve sokağa çıktığım an gerçeklerin içinde kaybolmuştum.

Arıların Hikayesi: Bizi Biz Yapan Emeğimiz…

15 Nisan 2020

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir